Strona Connie Francis

         STRONY CONNIE FRANCIS
       This site is best viewed using Microsoft Internet Explorer, 1024 x 768 resolution
            Te strony najlepiej oglądać używając M. I. E. - rozdzielczość 1024 x 768

Czy wiecie, że w marcu 2003r. obchodziliśmy 45 rocznicę występu Connie na festiwalu American Bandstand
z piosenką "Who's Sorry Now". Piosenka ta w 1958 r. uczyniła z Connie gwiazdę. W tym czasie, Connie
zrezygnowała z kariery piosenkarki. W dniu, w którym pokazywano w telewizji festiwal, Connie oglądała go
w domu z rodziną. Prowadzący festiwal Dick Clark w pewnym momencie zapowiedział młodą piosenkarkę,
która w zawrotnym tempie pięła się do góry. Connie w myślach życzyła jej szczęścia. W chwilę później
zagrano piosenkę Connie, która siedząc w domu, była bardzo zaskoczona i ogromnie szczęśliwa.

CONNIE FRANCIS
INTERNATIONAL FAN CLUB
c/o Pat Niglio
100 Caton Ave ,Suite 5J
Brooklyn, NY 11218

          Video stills of a duet by Bobby Darin and Connie Francis, click here
          from the Ed Sullivan show (these two look so good together, and Connie in a real pretty dress) Z Ed Sulivan show
        .(razem dwie piękne buzie i Connie w prawdziwie ładnej sukience).

Connie Francis jest najlepszą wokalistką wszechczasów. Jako wokalistka zaistniała w późnych latach 50-tych
i wczesnych 60-tych. Nagromadzona sprzedaż Jej płyt równa się a nawet przewyższa ilość płyt wydanych
przez współczesnych męskich wykonawców. Connie Francis występowała w nocnych klubach śpiewając
nie tylko muzykę country ale także wiele innych jej rodzajów. Connie ma możliwość wyrażania swoich uczuć
poprzez pełen energii głos. Muzyka Connie burzy wszelkie granice, jest zdolna ujarzmić bestie, koi złamane serca i podnosi upadłego ducha słuchaczy jej muzyki. Connie używa swoich różnorodnych talentów dla rzadkiego
ale niezwykle udanego występowania na koncertach.

W dzieciństwie Connie występowała grając na akordeonie. Talent do gry na tym instrumencie był kluczem do
zaakceptowania Jej w programie Startime w Nowym Jorku, który lansował utalentowanych dziecięcych wykonawców,
ponieważ była pierwszym dzieckiem grającym na akordeonie w tym programie. Po trzech tygodniach, producent
George Scheck ( później został menedżerem Connie ) powiedział jej, żeby zrezygnowała z gry na akordeonie
i skoncentrowała się na śpiewaniu.

Connie występowała w programie Startime co tydzień przez cztery lata. George ( jako menedżer sprzedał razem z Connie miliony jej kaset i płyt ) niedługo potem uświadomił sobie, że mało brakowało by jej nie zaakceptował.
Ciotka Connie - Maria- była pierwszą osobą, która zauważyła jak piękny głos ma Connie. Nauczycielka Connie - Ida Charles- powiedziała, że nigdy nie słyszała żeby czyjś głos brzmiał tak dobrze. To, że Connie została piosenkarką jest dużą zasługą tych dwóch kobiet. Jednak marzeniem ojca Connie nie było to, by została ona gwiazdą. Chciał on aby założyła swoją własną szkołę nauki gry na akordeonie. "Nigdy nie będziesz przyjmowała poleceń od innych ludzi w swojej własnej szkole nauki gry na akordeonie" - mówił ojciec. Matka Connie dodawała " i stała się starą panną jak Ingrid Bergman w The Bells of St. Mary- pomarszczona starą suszoną śliwką". Connie już nigdy nie tęskniła za akordeonem. Zrezygnowała z gry na nim. Cieszyła się, gdyż to był koniec z bólami kręgosłupa i z połamanymi paznokciami. Jej akordeon podczas jednego z przyjęć znalazł się zepsuty na podłodze w piwnicy.

Ojciec Connie, George Franconero, przedsiębiorca budowlany w Newark w Nowym Jorku, bardzo ciężko pracował by pomóc córce w zdobyciu kariery, lecz był to człowiek apodyktyczny i ingerujący w życie Connie. Jednakże George był muzycznym geniuszem, posiadał wspaniały słuch i dokładnie wiedział jaki rodzaj piosenek będzie najlepszy dla jego córki. Zaproponował Connie by zaśpiewała "Who's Sorry Now" jego ulubioną melodię. Connie bardzo niechętnie odniosła się do zaśpiewania tej piosenki bo bała się, że dzieci będą się z niej śmiać. Wiele zdarzeń i osób pomagało Connie zdobyć tak wielką karierę. Miał na nią ogromny wpływ Dick Clark. Każda piosenka wylansowana przez niego stawała się hitem. Przedstawiając piosenkę "Who's Sorry Now" na festiwalu w 1958 r. powiedział "oto nowa piosenkarka, która w zawrotnym tempie pnie się do góry". Piosenka ta znalazła się na milionach płyt w pół roku po premierze. Razem z Connie pracowało wielu utalentowanych ludzi, takich jak Neil Sedaka (klik) i Howie Greenfield. Sprawili oni, że każda piosenka Connie stawała się hitem. Większość z tych piosenek trafiało na pierwsze miejsca list przebojów i najczęściej pojawiały się w radiu we wczesnych latach 60-tych.

Zmiana nazwiska Connie była pomysłem Arthur'a Godfrey'a, który miał problemy z wymówieniem jej prawdziwego nazwiska - Franconero. Postanowił on nadać jej proste irlandzkie nazwisko - Francis. Początkowo Connie protestowała mówiąc "Mój ojciec mnie zabije". Ostatecznie nazwisko "Francis" stało się dla Connie nowym nazwiskiem scenicznym. Kilka lat przed występem na festiwalu American Bandstand Connie podpisała kontrakt z firmą MGM Records. Jej pierwszą nagraną piosenką była "Freddy". Została ona zaakceptowana przez MGM ponieważ prezes tej firmy miał syna o imieniu Freddy i potraktował piosenkę Connie jako prezent dla niego. Mimo tego utwór nie odniósł sukcesu. Dokonała tego dopiero piosenka "Who's Sorry Now". Connie miała szczęście, że firma MGM cały czas zajmowała się nią, nawet gdy odnosiła ona porażki. Tradycyjnie jeśli pierwszy utwór nie zostaje hitem, firma rozwiązuje kontrakt.

Późne lata 50-te były bardzo pracowite dla Connie. Wydała wtedy takie hity jak "Stupid Cupid", "Lipstik on Your Collar","Everybody's Somebody's Fool","My Heart Has a Mind of Its Own", "Don't Break the Heart That Loves You".
Connie wystąpiła także w wielu programach telewizyjnych. W roku 1961 w wywiadzie dla gazety "Newsweek" powiedziała "Gdyby ktoś mi doradzał, żebym wzięła trzy dni wolnego i robiła to na co mam ochotę, nie wiedziałabym co robić".
Candace Rich napisał swoją recenzję o wkładzie Connie w muzykę rock-n-roll. Tom Simon stwierdził, że piosenki Connie można określić dwoma formułami " są to zręcznie wyprodukowane błahe piosenki w rytmie muzyki rock-n-roll oraz, że to piosenki, które były bardzo popularne na początku XX wieku".
Connie Francis jest bardzo popularna ze względu na jej smutne, nastrojowe piosenki o nieszczęściu, śpiewane w rytmie rock-n-roll. Krytycy muzyczni chwalili talent i wysoko oceniali zdolność śpiewania w różnych językach. Jej włoskie i żydowskie albumy przeobraziły Connie z nastoletniej piosenkarki w dojrzałą wykonawczynię w takich miejscach jak: Copacabana, Carnegie Hall, London's Palladium, Paris Olimpia Theater. Connie jest również znana ze swych etnicznych piosenek "Malaguena", "Havah Nagilah", "More", "Will You Still Be Mine", "He's Looking At Me". Niektórzy krytycy niechętnie odnosili się do twórczości Connie, lecz zmienili zdanie po zrealizowaniu przez nią wyszukanych i różnorodnych piosenek, które znalazły się w albumach "Swing Era Classics" i "Gershwin standards".

Możliwość śpiewania przez Connie Francis w różnych językach najlepiej zinterpretował Gabe Temesvari w wywiadzie prowadzonym przez Tricię Perham dla "The Recorder". Gabe powiedział " Ona wykonuje swoje piosenki głęboko i emocjonalnie, że nie trzeba ranić języka, po prostu się je czuje". Później dodał "jedna z moich córek przyprowadziła swoją japońską przyjaciółkę, która nie uwierzyła, że Connie jest amerykanką bo perfekcyjnie śpiewała w języku japońskim".

Connie wystąpiła w czterech filmach "Where The Boys Are" (klik) DO NABYCIA NA DVD Bear Family Records"Follow The Boys", "Looking For Love", "When The Boys Meet The Girls". Śpiewała również piosenki pochodzące z tych filmów. Nawet gdy ona sama twierdziła, ż jej gra aktorska jest tragiczna, fani kochali te filmy. Connie miała także nagrać wiele piosenek, które nie zostały wydane. Tytuły tych piosenek stały się tytułami piosenek innych wykonawców lub inspiracjami wielu kompozytorów. Niektóre z nich to "Somewhere My Love", "Strangers In The Night", "Angel In The Morning", "When Will The Apples Fall". Connie odniosła sukces śpiewając piosenkę " Senza Fine " do filmu Jimmy'ego Stewart'a pt. "The Flight Of The Phoenix". Często także użyczała swojego głosu do filmów gdzie grały aktorki nie potrafiące śpiewać.

    Rok 1964 był bardzo nieudany dla wielu amerykańskich wykonawców. Sprzedaż płyt i kariera zostały ograniczone dla wielu z nich z powodu "amerykańskiej inwazji Beatles'ów". Connie często występowała w nocnych klubach, spadła z pierwszych miejsc list przebojów, ale nie przestała sprzedawać płyt i występować na scenie. W latach 60-tych wydała wiele albumów z piosenkami "The Look Of Love", "I Say A Little Prayer", "It's Not Unusual", "The Last Waltz", "Les Bicyclettes" oraz album z hawajskimi piosenkami.
Podczas całej kariery Connie nagrała więcej niż 70 amerykańskich LP, trzy muzyczne ścieżki filmowe, muzykę etniczną, hity brodwey'u, utwory country i wiele innych. W Europie wydano około 160 płyt CD. Istnieje także duża liczba płyt, która nie może być oszacowana ze względu na ogromną ilość płyt CD produkowaną nielegalnie.

Wydane hity rock-n-roll'owe Connie były "odkładane na półkę", lecz zostały niedawno wznowione. Z uwagi na dobre sprzedawanie się jej płyt, sklepy poszukiwały albumów z piosenkami wspomnianymi wcześniej.
Connie Francis była nie tylko niezwykle utalentowaną wokalistką, ale również piękną kobietą. Swoim urokiem dorównywała Ginie Lollobrigidzie (klik). Connie nosiła piękne sukienki, stylowy makijaż i miała piękne włosy. Wiele innych wokalistek nosiło szare i monotonne ubrania, na swoich koncertach używały dymu, luster ze światłami, laserów. Connie Francis nie potrzebowała tego bo ona zawsze lśniła największym blaskiem na swoich koncertach. Cała uwaga była skupiona na niej.

Connie udowodniła, że może występować bez wszystkich elektrycznych efektów. Na jednym
z koncertów na sali była awaria prądu, lecz nie przestała śpiewać. Kiedy wyłączono prąd Connie śpiewała jeden ze swoich hitów, gdy prąd włączono śpiewała co innego niż było na ekranie, który znajdował się za nią. Connie oparła się o fortepian i powiedziała do dyrygenta Douo'a Walters'a "może byśmy opowiedzieli publiczności jak zostałam odkryta w północnej Florydzie". Sprawiła, że koncert był udany i publiczność ją za to kochała.

Connie Francis jest także znana jako piosenkarka muzyki country. W połowie jest to prawda, a w połowie nie. Connie jest najlepiej znana jako piosenkarka śpiewająca muzykę pop, ale nigdy nie ograniczało jej to przed tworzeniem innych rodzajów muzyki. Początkowo nie lubiła muzyki country, lecz znani piosenkarze lubiący ten typ piosenek, bracia Phil i Don Everly ( klik) powiedzieli jej " Musimy sprawić byś zaczęła myśleć zupełnie inaczej" i spędzali całe dnie na słuchaniu dobrej muzyki country. Connie stwierdziła "Oni spowodowali, że inaczej zaczęłam myśleć o muzyce country". Connie polubiła tę muzykę i wydała trzy albumy, w których znalazł się jeden nagrany z Hank'iem Williams'em  Jr.
Trudno jest ocenić talent tej włoskiej dziewczyny, która wychowała się w żydowskiej dzielnicy w New Jersey. Interpretacja muzyki przez Connie Francis jest skrupulatna, co umożliwia jej stać się jedną z najwybitniejszych wykonawców naszego stulecia.
Bieg czasu nie był łaskawy dla Connie. Po występie w Westbury w Nowym Jorku w listopadzie 1974 roku, padła ofiarą przestępstwa w swoim pokoju hotelowym. Kiedy powracała do zdrowia po tym zdarzeniu, wniosła sprawę do sądu przeciwko właścicielowi hotelu, w którym nie było odpowiednich zabezpieczeń. Po procesie Connie, wprowadzono odpowiednie zabezpieczenia, co zwiększyło bezpieczeństwo w hotelach i niekiedy ratowało życie ludziom.
Connie Francis wycofała się z przemysłu muzycznego i filmowego w latach '70, kiedy straciła głos. Wydała album z pierwszymi hitami w roku 1977 i powróciła do Westbury , by tam wystąpić w roku 1981. Brat Connie został zabity w roku 1981. W latach 80-tych przeszła kilka operacji, popadła w depresję. Pomimo tych utrudnień nie przestała kontynuować swojej kariery i cały czas występowała na koncertach. W latach 80-tych Connie reklamowała swoją kolekcję piosenek w telewizji. Jednym z najbardziej wartościowych doświadczeń Connie Francis była jej działalność dobroczynna. W roku 1969 była prezesem stowarzyszenia Overseas Combined Charities do którego należały takie organizacje jak: CARE, UNICEF,USO. Connie śpiewała dla oddziałów wojskowych walczących na wojnie w Wietnamie, gdzie była owacyjnie witana. To utkwiło w jej pamięci.

    Liczne płyty CD zostały ostatnio wydane. Zawierają utwory, z których Connie jest najbardziej dumna. Niektóre z tych piosenek to "Stardust", "Call Me Irresponsible", "Strangers In The Night", "Somewhere My Love", "Moon River".
Niektóre nowsze płyty Connie zostały niedawno wydane. Ostatnia "Italian Collections" (klik) jest wspaniałą kompozycją włoskich piosenek, które zostały wybrane osobiście przez Connie. "On Guard" to płyta CD, która została nagrana na żywo w czasie występu dla National Guard, sponsorowana przez programy radiowe we wczesnych latach 60-tych. Connie Francis śpiewała razem z Mitchell Ayres Orchestra i Bob'em Crosby & The Bobcats. Komentarze co do płyty "On Guard" brzmią, "Ona jest typową wykonawczynią muzyki rock-n-roll, Jej działalność jako piosenkarki śpiewającej wiele rodzajów muzyki nie może być pominięta". Connie wydała nową płytę "Connie Francis, Live at Trump's Castle" wyprodukowaną przez Dick'a Clark'a w studiu CLICK Records w listopadzie 1996r. Zakończyła sesję nagraniową w Nashville, kolekcją " Buddy Holly songs". Albumem, z którego Connie jest najbardziej dumna to wydana we wrześniu 1996 roku płyta CD "Swinging Connie Francis" [Jazz songs of the 30's] (klik). Ten album zawiera piosenki "Brother Can You Spare A Dime?", "Maybe", "Ace In The Hole", Just A Gigolo", "Ain't Misbehavin".
Najprawdopodobniej największą kolekcją Connie Francis jest wydanie w Stanach Zjednoczonych w studiu Polydor/Chronicles czterech płyt CD "Souvenirs". Album ten zawiera kilka utworów pochodzących z czasów przed nieszczęsnym wypadkiem w roku 1974.Niektórzy bardzo obraźliwie oceniali płytę mówiąc, że pochodzi ona z czasów gdy "Kiedy szminką się malowano, chłopców się odbijało i lakier do włosów był seksowny".
Największą kolekcją jest chyba wydana przez "Bear Family Records"   ( klik) zestaw 5 CD "Kissin', Twistin', Goin' WhereThe Boys Are", oraz "White Sox, Pink Lipstick And Stupid Cupid".

Możliwość podziwiania Connie Francis jest niezapomnianym przeżyciem. Śpiewa ona rock-n-roll, country i muzykę etniczną. Connie mówi "staram się robić to co uszczęśliwi moją publiczność, to co jest dla mnie dobre, jest wtedy nieważne". Zespół Connie jest wspaniały, choreografia jest zadziwiająca. Connie wygląda pięknie i elegancko, nawet gdy nie wykonuje swoich hitów, tak jak kiedyś, publiczność zawsze widzi i słyszy prawdziwą Connie Francis.

Kiedy Connie ma trochę wolnego czasu ogląda filmy, gra w scrable, pisze wiersze, czyta i robi zakupy. Wielbiciel Connie skomentował ostatni jej koncert, który oglądał. "Mama" to jego ulubiona piosenka. Każdego roku w Dzień Matki rodzina urządza przyjęcie dla ich mamy z kwiatami dla mamy i piosenką "Mama" grającą w tle. "To jest takie idealne. Nikt nie potrafi śpiewać tak jak Connie". Ten mężczyzna zna się na muzyce.   Na jednym z koncertów pewien mężczyzna krzyknął , "Connie! Kocham Cię! Wyjdziesz za mnie"!? Ona odpowiedziała " Teraz mi to mówisz! Gdzie byłeś jak wychodziłam za mąż za tych facetów ".

[notka: To było wydarzenie sceniczne, ale wszyscy mężczyźni myślą o tym, żeby powiedzieć to samo co ten mężczyzna].

Pierwszą i chyba jedyną miłością Connie, był piosenkarz Bobby Darin (klik). Nieszczęśliwie zmarły na serce w 1973 r.

To co najbardziej odbiło się na sukcesie i karierze Connie Francis to tragedie jakie przeżyła. Connie mówi . "Nie chcę być ceniona za to jak wysoko zaszłam, tylko za to z jakich nizin powstałam". Connie do swoich fanów, "ogromnie DZIĘKUJĘ za to, że zawsze byliście ze mną".

Jedno można powiedzieć - piosenki Connie są wspaniałe a Jej piękny , krystaliczny i wrażliwy głos pozwala
się kontaktować z naszym sercem.

Autor i wydawca : Michael Wright
Powyższą wersję merytorycznie opracował i dostosował: Henryk Stawicki.

Sprostowania i plany.
TEN ARTYKUŁ nie jest komercyjny. Nie jest oficjalnie wydany przez media na rzecz Connie Francis, ani też dla żadnej organizacji. Wszelkie starania aby powstał nie były obraźliwe ani anty polityczne. Nie otrzymałem żadnego wynagrodzenia za ten artykuł.

TEN RTYKUŁ został napisany dzięki współpracy propagatorów twórczości Connie Francis. Zamierzamy umożliwić otrzymanie ionformacji dotyczących Connie Francis - fanom, szkołom, nauczycielom i wszystkim, którzy kochają i podziwiają Connie.

Michael Wright
Wydawca artykułu

Przekład artykułu Michaela Wright'a na język polski dokonał Fan Club Connie Francis Polska ,Ciechanów.
Przełożyła: Anna Suwińska

Translation of this article from English into Polish by Michael Wright have been done by Connie Francis Fan Club Poland, Ciechanów.
Translation: Anna Suwińska

Gloria Estefan jako Connie Francis
Gloria Estefan zagra główną rolę w biograficznym filmie o Connie Francis.
Film będzie nosił tytuł, po jej pierwszym wielkim przeboju "Who's Sorry Now".
Sama Connie wybrała Estefan, jako odtwórczynię głównej roli w obrazie, w którym wystąpią także
Danny De Vito jako pochodzący z Włoch ojciec Connie, George oraz Olympia Dukakis, jako jej matka, Ida. Piosenkarka od dawna chciała by powstał film o jej życiu. Kiedy przyjaciele pokazali gwieździe okładkę płyty Estefan "Mi Tierra", Connie zwróciła uwagę na podobieństwo pomiędzy nią a urodzoną na Kubie Glorią.

http://www.batnet.com/mfwright/connie_francis.html	http://www.12mb.com/connie
http://angelfire.com/ga2/missconniefrancis	http://conniefrancismyhero.cjb.net
http://www.connieinteractive.cjb.net/	Connie's Monthly TV Schedule
NIEMCY: Queen of the '60s: Heinz Dieter Botz	Teksty piosenek Connie Francis The texts of songs http://www.teksty.org/c/conniefrancis/
http://online.prevezanos.com/schlager/f/francis.shtml	Strona japońska ( płyty Connie Francis) http://www.cdjapan.co.jp/list_from_code_banner.html?key=69509